กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นางร่ำไห้อย่างเศร้าสร้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกตำหนิตนเอง
แม้ในใจเซียวเจิงจะรำคาญอยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นนางเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่อาจตำหนิอย่างรุนแรงได้ จึงอดทนปลอบโยนว่า
“เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของเจ้า เจ้าพยายามเต็มที่แล้ว”
หลินชิงเหยียนส่ายหน้าทั้งน้ำตา “หากไม่ได้คุณชายเซียวช่วยข้า ข้าคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรมอบของขวัญอันใดแก่ฟูจื่อหลิ่ว”
“การคัดเลือกเทพธิดาบุปผาใกล้เข้ามาแล้ว ข้าพยายามฝึกฝนมาโดยตลอด เพียงแต่ข้ามักคิดอยู่เสมอว่า หากเป็นการประชันความสามารถจริง ๆ ข้าก็ไม่แน่ว่าจะด้อยกว่าผู้อื่น เพียงเกรงว่าจะไม่มีโอกาสอันเป็นธรรม…”