ตอนที่ 48 แววมืดหม่นวาบผ่านดวงตา

ภายในเรือนสดับสน เสียงน้ำไหลดังแผ่วเบา

เจียงสวินนั่งอยู่ในถังอาบน้ำ น้ำเย็นท่วมถึงหน้าอก ความเย็นค่อย ๆ ซึมลึกเข้าสู่ผิวกายทีละนิ้ว

เขาหลับตาลง เดิมคิดว่าน้ำเย็นนี้จะช่วยสงบจิตใจได้ ใครจะรู้ว่าในหัวกลับปรากฏภาพเมื่อครู่นี้ขึ้นมาอีกครั้ง

ดรุณีน้อยในชุดกระโปรงสีชมพูอ่อนวิ่งถลาออกมาจากแสงเงา รอยยิ้มของนางสดใส ดวงตาโค้งดุจจันทร์เสี้ยว

นางโผเข้าสู่อ้อมอกเขา ลมหายใจหอบแผ่วเบารินรดข้างลำคอของเขา เขาแทบจะได้ยินจังหวะหัวใจของนาง ซึ่งเปี่ยมด้วยความพึ่งพิงและความยินดีอย่างไร้การป้องกัน

เขาก้มลงมองครู่หนึ่ง เงามืดสายหนึ่งวาบผ่านก้นบึ้งดวงตา

จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นและหลับตาลง

คิดต่อไปไม่ได้แล้ว

แสงไฟในเรือนหลักส่องสว่างอย่างเลือนราง