เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จวนตระกูลหลิน
หลินชิงเหยียนนั่งอยู่หน้าโต๊ะเตี้ย เบื้องหน้าคือภาพ《ภาพชมดอกเบญจมาศวันสารท》
ดอกเบญจมาศในภาพเบาบางแต่มีชั้นเชิง บนทางเดินเล็ก ๆ ด้านหนึ่งมีเงาร่างคนปรากฏเลือนราง ลายเส้นแฝงความหมายอันลึกล้ำ
“คุณหนู ท่านคิดว่าฟูจื่อหลิ่วจะชอบภาพนี้จริง ๆ หรือไม่เจ้าคะ” เสี่ยวเถาถาม
เมื่อมองภาพนี้แล้ว ดูเหมือนจะไม่มีสิ่งใดพิเศษนัก
หลินชิงเหยียนไม่เงยหน้า “นางต้องชอบแน่”
“เสิ่นหมิงซูมิใช่คนโง่ หากนางไม่มั่นใจว่าภาพนี้มีประโยชน์ แล้วจะยอมจ่ายตำลึงเงินมากมายมาแย่งกับพวกเราได้อย่างไร”
เสี่ยวเถาเบ้ปาก “แต่สุดท้ายนางก็ยังแพ้อยู่ดี ต่อให้นางมีตำลึงเงินมากกว่านี้ ก็ยังเทียบจวนอันติ้งโหวไม่ได้”
หลินชิงเหยียนม้วนภาพวาดเก็บใส่หีบผ้าไหม “เสิ่นหมิงซูคิดจะอาศัยของขวัญเอาใจฟูจื่อหลิ่ว คิดใช้ทางลัดคว้าตำแหน่งเทพธิดาบุปผา แต่กลับกระทั่งภาพยังไม่ได้มา”