ตอนที่ 34 นิ้วชี้แตะริมฝีปากเบา ๆ

แม้เสิ่นหมิงซูจะสงบลงและไม่ร้องไห้อีกแล้ว ทว่าหางตายังคงแดงระเรื่อ สีหน้าก็ยังเหม่อลอย

เจียงสวินเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา ความกังวลในใจก็ยิ่งเพิ่มพูน

นางเพิ่งหายจากอาการป่วยหนัก ยิ่งคิดฟุ้งซ่านมากเท่าใด ก็ยิ่งไม่เป็นผลดีต่อการฟื้นตัว

หากครุ่นคิดมากเกินไปก็ยิ่งทำร้ายร่างกาย

เรื่องของอ๋องเซวียน นางรับมือได้อย่างสุขุมและฉับไว ความสามารถได้รับการฝึกฝนแล้ว ถึงเวลาค่อย ๆ ให้นางได้สัมผัสเรื่องราวมากขึ้น

เจียงสวินตัดสินใจได้แล้ว เขาไตร่ตรองถ้อยคำอยู่ครู่หนึ่งก่อนเอ่ยขึ้นว่า “หากจะกล่าวว่ามีศัตรูที่ใดจริง ๆ ความเป็นไปได้มากที่สุดก็คือองค์ชายสามกับองค์รัชทายาท”

“เป็นเพราะองค์ชายสี่หรือ” เมื่อเสิ่นหมิงซูเห็นว่าเขายอมเอ่ยปาก นางก็สูดจมูกเบา ๆ แล้วมองไปด้วยดวงตากลมโตฉ่ำน้ำ