เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากเดินผ่านระเบียงคดเคี้ยวและข้ามป่าแปะก๊วยผืนหนึ่ง หมู่โถงอันเงียบสงบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
บนป้ายขวางด้านบนมีอักษรใหญ่สามตัวเขียนว่า “ตำหนักเทพธิดาบุปผา”
มองเห็นสตรีจำนวนไม่น้อยกำลังคุกเข่าอยู่บนเบาะรองนั่ง ประนมมือและอธิษฐานด้วยเสียงแผ่วเบา
ส่วนใหญ่ล้วนมาขอพระนางเทพธิดาบุปผาคุ้มครอง ให้พวกนางมีโอกาสผ่านการคัดเลือกเทพธิดาบุปผาและได้เป็นเทพธิดาบุปผา
เสิ่นหมิงซูยืนอยู่กลางโถง กวาดตามองไปรอบด้าน เห็นว่าผนังทั้งสี่ล้วนแขวนภาพวาดเอาไว้ ภาพเหมือนของสตรีแต่ละภาพมีท่วงท่าและประกายชีวิตแตกต่างกัน ทว่าทุกนางล้วนงดงามอ่อนช้อย ดวงตาและคิ้วเปล่งประกาย
เจียงยวนยืนอยู่ข้างกายนาง เมื่อเห็นเช่นนั้นก็อธิบายออกเสียงว่า “การคัดเลือกเทพธิดาบุปผาจัดขึ้นทุกสามปี เทพธิดาบุปผาที่ได้รับเลือกจะถูกจิตรกรหลวงวาดภาพ แล้วนำมาก้งเฟิ่งไว้ในโถงเพื่อสืบทอดแก่ชนรุ่นหลัง”
“ภาพนี้” นางชี้ไปยังภาพที่อยู่บนสุด ภายในภาพมีสตรีผู้หนึ่งชายแขนเสื้อลอยพลิ้ว ท่วงท่าสง่างาม