ตอนที่ 19 เจียงสวินเจ็บปวดใจจนเกินบรรยายในชั่วพริบตา

เพียงกวาดตามองครั้งเดียว เขาก็เห็นเด็กสาวที่ยืนอยู่ในศาลา

คิ้วเรียวงามดุจวาดแต้ม ดวงตาดอกท้อฉ่ำน้ำคู่หนึ่งประหนึ่งซ่อนธารวสันต์ไว้ กำลังจับจ้องเจียงสวินอย่างตั้งใจ

องค์ชายสี่อ้าปากค้าง ยืนนิ่งอยู่กับที่

กลับเป็น…กลับเป็นเสิ่นหมิงซูจริง ๆ?!

ยามพูดคุยกับเจียงสวิน ริมฝีปากของนางยังมิได้ซีดขาวด้วยความหวาดกลัวเสียด้วย!

เขามิได้มองผิดไปกระมัง!

หรือว่าคนที่เสียสติแท้จริงแล้วคือเขาเอง?

เจียงสวินมองเสิ่นหมิงซูคราหนึ่ง จากนั้นจึงหันไปมององค์ชายสี่ที่อยู่ข้างกาย

เสิ่นหมิงซูมองตามสายตาของเขา ไม่นานก็เข้าใจ นางก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าวแล้วค้อมกายคำนับอย่างอ่อนช้อย

“ถวายพระพรองค์ชายสี่เจ้าค่ะ”