ตอนที่ 18 ข้อนิ้วซีดเย็นกำแน่น

เจียงสวินมิได้อธิบาย เขาเดินไปยังข้างโถปลาใกล้หน้าต่างตามลำพัง ก่อนหยิบอาหารปลาขึ้นมากำหนึ่งแล้วโปรยลงไป

ผิวน้ำพลันกระเพื่อม ปลาไนเกล็ดชาดตัวหนึ่งว่ายพุ่งขึ้นมาอย่างฉับพลัน พ่นฟองอากาศพลางไล่ตามเศษอาหาร

ภายในห้องเงียบสงัดลง เหลือเพียงเสียงน้ำกระเพื่อมแผ่วเบา

เมื่อเห็นเขาไม่คิดอธิบาย องค์ชายสี่จึงไม่ถามต่อ

แม้ในใจจะใคร่รู้ ทว่าหลังจากคบหากันมานานหลายปี เขาย่อมรู้จักเจียงสวินเป็นอย่างดี

คนผู้นี้เป็นดั่งน้ำเต้าปากเลื่อย หากเขาไม่คิดจะพูด ก็ไม่มีทางง้างคำใดออกจากปากได้

องค์ชายสี่เท้าคางเอนกายอยู่บนตั่ง พลันนึกถึงเรื่องสำคัญขึ้นมาได้

“พรุ่งนี้องค์ชายสามจะจัดงานประชันบทกวี เจ้าอยากไปหรือไม่?”

“คุณหนูตระกูลสูงไม่น้อยต่างได้รับเทียบเชิญ องค์รัชทายาทกับอ๋องเซวียนก็จะไปด้วย”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น มือที่กำลังให้อาหารปลาของเจียงสวินพลันชะงักไปชั่วขณะอย่างแทบสังเกตไม่เห็น อาหารปลาร่วงหล่นออกจากซอกนิ้วไปเล็กน้อย