กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงสวินก้าวเข้ามาข้างหน้าอย่างฉับพลัน
เสิ่นหมิงซูมองเขาที่เดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ใบหน้าอันหล่อเหลาสงบนิ่งนั้นพลันมาอยู่ตรงหน้าในชั่วพริบตา
นางยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็เห็นเจียงสวินยื่นมือเข้ามาหานางอย่างกะทันหัน นางร้องอุทานเสียงหนึ่ง ทว่ายังไม่ทันเปล่งเสียงออกมา ร่างก็ถูกเจียงสวินอุ้มขึ้นมาในอ้อมแขนอย่างมั่นคงเสียแล้ว!
เด็กสาวในอ้อมแขนเปียกโชกไปกว่าครึ่ง เส้นผมเปียกชื้นแนบอยู่ข้างแก้ม นางเงยหน้ามองเขาอย่างเหม่อลอย
เจียงสวินก้มหน้ามองนาง “กลับบ้านกันก่อน หากเจ้ายังเป็นเช่นนี้จะล้มป่วยได้”
เขาหยิบเสื้อคลุมที่อยู่ด้านข้างมาคลุมร่างนาง
เสื้อคลุมยังคงมีกลิ่นอายจากกายเขา ทันทีที่มันตกลงบนร่างนาง นางก็อดสั่นสะท้านไม่ได้