กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 251 เฒ่าเฉินรังแกคนต่างถิ่นแล้ว!
เฒ่าเฉินนึกไม่ถึงว่าบนรถม้าจะมีสุนัขอยู่อีกตัวหนึ่ง
แถมสุนัขตัวนี้... หน้าตายังอัปลักษณ์มาก ดวงตาสุนัขมีตาขาวล่างสามด้าน มองปราดเดียวก็รู้สึกได้ว่ามันต้องเป็นประเภทที่กัดคนแน่นอน
เฒ่าเฉินถอยหลังไปสองก้าว ถลึงตาพลางด่าเฉินเป่าหมิง “แกไสหัวลงมาจากรถเดี๋ยวนี้ แล้วพูดจาดี ๆ”
“ปู่ บ้านผมยังมีธุระ ปู่รีบไปที่ตำบลกับอาผมเถอะ น้องเล็กผมยังเฝ้าอยู่ที่สถานีอนามัยอยู่เลย พวกปู่ต้องไปจ่ายเงินถึงจะพาย่าผมกลับมาได้”
“น้องเล็ก... ของแก?” เฒ่าเฉินชะงักงัน “น้องเล็กคนไหนของแก”
“จะยังมีคนไหนอีก ลูกชายแท้ ๆ ของพ่อแม่ผม น้องชายแท้ ๆ ของผมเฉินเป่าหมิง เฉินเป่าจู้ไง”
เฒ่าเฉินคล้ายกับถูกคำสามคำที่ว่า “เฉินเป่าจู้” ลวกเอา
เขาเซถอยหลังไปหนึ่งก้าว โทสะบนใบหน้าถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึงและลนลาน