กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 250 กุ่ยกู: คนนี้ให้ฉันกินแป้งทอด เขาเป็นคนดี!
เฉินเป่าจู้ยิ้มน้อย ๆ พลางมองดูแม่เฒ่าเฉินอาละวาดโวยวาย
หญิงชรารู้สึกเพียงว่าสายตาเย็นเยียบของเฉินเป่าจู้ราวกับมีดเล่มแล้วเล่มเล่า ทุกเล่มล้วนจ้องจะเอาชีวิตแก่ ๆ ของเธอ “เวรกรรมแท้ ๆ……”
ความหวาดกลัวผนวกกับความอ่อนแรง อีกทั้งความจริงอันโหดร้ายที่ลูกชายคนเล็กสุดที่รักถูกจับตัวไป ภายใต้การกระทบกระเทือนซ้ำ ๆ หญิงชราก็หายใจไม่ทัน ตาเหลือกขึ้นด้านบนอย่างแรง
เสียงดัง “กั๊ก” คราหนึ่ง เธอก็หมดสติล้มพับไป
เฉินเป่าจู้และเฉินเป่าหมิงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่มีใครคิดจะเข้าไปประคองเลยสักคน
ยังคงเป็นหลี่เฮยหลงที่ค่อนข้างจิตใจดี เขาเดินเข้าไปแล้วใช้มือข้างเดียวยกหญิงชราขึ้นมา จากนั้นก็ยันไว้บนพื้น เขย่าไปมา “นี่ ตื่นสิ”