ตอนที่ 226 ลูกเห็บ สายฟ้า น้ำป่าหลาก

ตอนที่ 226 ลูกเห็บ สายฟ้า น้ำป่าหลาก

หยาดฝนจำนวนนับไม่ถ้วนผสมปนเปกับเม็ดน้ำแข็งร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า

ราวกับมีคนถือถังน้ำแล้วเทคว่ำลงมาจากสวรรค์โดยตรง

เม็ดน้ำแข็งสาดเทลงมาในป่าดึกดำบรรพ์

เสียงดังเปรี๊ยะประดังลั่นขึ้นทั่วผืนป่าจนแก้วหูแทบแตก

ผู้คนที่ไม่ได้ระวังตัวถูกเม็ดน้ำแข็งซัดใส่จนต้องวิ่งหลบกันจ้าละหวั่น พลางถอดเสื้อผ้าออกคลุมศีรษะเอาไว้

พวกสุนัขยิ่งน่าเวทนากว่านั้น

พวกมันไม่มีเสื้อผ้าอะไรให้ถอดมาบังเลยสักชิ้น

ยังดีที่พรานของหมู่บ้านอินทรีล้วนรักและทะนุถนอมสุนัขของตน ต่างพากันกอดสุนัขไว้ในอ้อมอก แล้วมุดหลบอยู่ใต้เสื้อผ้าของตัวเองไปด้วยกัน

เฉินเป่าจู้ยังไม่ทันได้ถอดเสื้อผ้าก็รีบเข้าไปกอดกุ่ยกูไว้