ตอนที่ 176 แนะนำเอ้อร์หลวีให้พี่ใหญ่รู้จัก

ตอนที่ 176 แนะนำเอ้อร์หลวีให้พี่ใหญ่รู้จัก

ท้องฟ้าทางทิศตะวันออกเริ่มปรากฏแสงขาวรำไร

ไอหนาวในหุบเขาควบแน่นเป็นหมอกสีขาวลอยอ้อยอิ่ง สูดเข้าไปในปอดแล้วเจ็บแปลบราวกับถูกมีดกรีด

เฉินเป่าจู้กับหลี่เฮยหลงเดินเรียงแถวตามกันไป โดยมีกุ่ยกูวิ่งอยู่หน้าสุด

คนที่เดินรั้งท้ายคือเฉินเป่าหมิง ในใจของเขากระวนกระวายไม่เป็นสุขตลอดทาง

อยู่ในภูเขาใหญ่ที่บ้านเกิด อย่างมากเขาก็แค่เก็บไข่ไก่ป่า หากโชคดีถึงขีดสุดก็อาจเก็บกระต่ายป่าที่หลุดออกมาจากกับดักบ่วงของคนอื่นได้สักตัว

นี่คือประสบการณ์ล่าสัตว์เพียงอย่างเดียวที่เขามีแล้ว

พอเข้าป่ามาเขาถึงได้พบว่า ภูเขาของที่นี่ลูกใหญ่กว่าภูเขาแถวบ้านเกิดของเขามากนัก

มือของเขากำหอกปลายปืนไว้แน่น ภายในใจเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

ก่อนเข้าป่า เฉินเป่าจู้ก็ไม่ได้บอกเขานี่นาว่าในป่าเขามีสัตว์ป่านานาชนิดอยู่ด้วย