กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 175 พี่ใหญ่ตกใจครั้งแล้วครั้งเล่า
“ฉันไม่กิน…” เฉินเป่าหมิงส่งเสียงแหบพร่า “นายกินเถอะ”
“ฉันซื้อมาตั้ง 1 จินแน่ะ” เฉินเป่าจู้รวบลูกอมแข็งขึ้นมากำหนึ่งแล้วยัดใส่มือเขาอย่างไม่ยอมให้ปฏิเสธ
เฉินเป่าหมิงหยิบขึ้นมาเม็ดหนึ่งอย่างระมัดระวัง เริ่มแรกเอาไปจ่อใต้จมูกดมดู
เฉินเป่าจู้แกะกระดาษห่อลูกอมกินไปเม็ดหนึ่งก่อนแล้ว “พี่ใหญ่รีบกินสิ ดมหาอะไรน่ะ”
เฉินเป่าหมิงจึงแกะกระดาษห่อลูกอมออก แล้วยัดลูกอมเข้าปาก
รสหวานสายหนึ่งแผ่ซ่านไปทั่วช่องปาก
หวานจริง ๆ เลย!
เฉินเป่าหมิงหลับตาพริ้มอย่างเคลิบเคลิ้ม
เฉินเป่าจู้นำหนังสัตว์บางส่วนที่เขาพกมาด้วยไปขาย จากนั้นก็ชั่งซื้อบิสกิตมาอีกสองสามชิ้น