เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 163 การดวลตัวต่อตัว
อินทรีทองจับหมาป่าที่มันล่าได้บินกลับมาข้างกายเฉินเป่าจู้ กรงเล็บคลายออก หมาป่าร่วงดิ่งลงมาจากกลางอากาศ
ปาอาหยางไม่อาจสะกดกลั้นความพลุ่งพล่านในใจได้อีกต่อไป ตะโกนขึ้นมาประโยคหนึ่ง “ในที่สุดก็ถึงตาฉันแล้ว!”
“ปัง!” เขาลั่นไกปืนหนึ่งนัด
เป้าหมายที่เขาเล็งไว้คือหัวหน้าฝูงหมาป่า
ขนของหมาป่าตัวผู้ตัวนั้นมันวับ ขนาดตัวใหญ่โตกว่าหมาป่าตัวอื่น ๆ ทั้งหมด
หัวหน้าฝูงหมาป่าเจ้าเล่ห์ยิ่งนัก มันกระโจนไปหลังก้อนหินก้อนหนึ่งอย่างว่องไวปราดเปรียว
ปืนนัดนี้ของปาอาหยางยิงพลาดเป้า
เดิมทีเฉินเป่าจู้คิดจะเรียกอินทรีทองกลับมา ทว่าพอเสียงปืนดังขึ้น อินทรีทองก็บินพรึ่บขึ้นไปเกาะบนต้นไม้ต้นหนึ่งทันที
ไม่ว่าเฉินเป่าจู้จะกู่เรียกอยู่ด้านล่างอย่างไร มันก็ไม่ยอมลงมาเด็ดขาด