กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 162 อินทรีทองซาเค่อต๋า จู่โจม!
เฉินเป่าจู้ได้ยินปาอาหยางบอกว่ามีหมาป่า ปฏิกิริยาแรกของเขาก็คือหันไปมองกุ่ยกูกับเอ้อร์หลวี
พวกมันทั้งสองตัวยังคงดมฟุดฟิดไปมาอยู่บนกองหินระเกะระกะ ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
เฉินเป่าจู้ถามปาอาหยาง “คุณลุง รู้ได้ยังไงว่ามีหมาป่า”
“เมื่อกี้มีลมพัดมาวูบหนึ่ง ฉันดมดูก็รู้ทันที”
เฉินเป่าจู้ไม่อยากจะเชื่ออยู่บ้าง
แม้แต่หมาของเขายังไม่มีปฏิกิริยา ปาอาหยางกลับได้กลิ่นก่อนเนี่ยนะ
ในเวลานั้นเอง มีลมวูบหนึ่งพัดปะทะเข้ามาตรงหน้า
จู่ ๆ กุ่ยกูกับเอ้อร์หลวีก็เชิดหัวขึ้น ใบหูตั้งชัน จมูกขยับฟุดฟิดอย่างตื่นตัว
หลี่เฮยหลงร้องโวยวาย “ข้าก็ได้กลิ่นแล้ว เหม็นสาบหึ่งเลย”