กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 145 หลินเซิ่งหนานดูตัว
น้ำเสียงของเฉินเป่าจู้อ่อนโยนเป็นมิตรอย่างยิ่ง ใบหน้ายังประดับด้วยรอยยิ้ม
สีหน้าของคนผู้นั้นเปลี่ยนไปมาหลายครา อยากจะบันดาลโทสะ ทว่าท่าทางแบบนั้นของเฉินเป่าจู้กลับไม่เหมือนคนที่จงใจหาเรื่องเลยสักนิด
คนผู้นั้นไม่ค่อยแน่ใจนักว่าเฉินเป่าจู้พูดจาเช่นนี้ด้วยความจงใจหรือแค่ล้อเล่นกันแน่
เฉินเป่าจู้แสร้งทำเป็นไขสือต่อไป “คุณมองฉันทำไม ไม่ใช่ว่ารีบอยู่เหรอ เร็วเข้าเถอะ อย่าให้พนักงานขายเขารอนานจนร้อนใจเลย”
คนผู้นั้นถลึงตาใส่เฉินเป่าจู้ทีหนึ่ง ก่อนจะหันไปพูดกับพนักงานขาย “คุณช่วยหยิบของให้ฉันก่อนเถอะ”
ใครจะรู้ว่าพนักงานขายไม่ฟังเขาเลยแม้แต่น้อย ไม่เพียงไม่หยิบสินค้าให้เขา ซ้ำยังตำหนิขึ้นมา “คุณคืนบุหรี่ให้เขาไป นั่นเป็นของที่คนอื่นซื้อ คุณยังคิดจะปล้นชิงหรือยังไง”
“ใครปล้นชิงกัน ฉันมีธุระด่วนต่างหาก”
“มีธุระด่วนอะไรจะรอสักเดี๋ยวไม่ได้เชียวเหรอ”
“นี่คุณมีทัศนคติแบบไหนกัน”