ตอนที่ 144 ฉันไม่ได้รีบไปเกิดใหม่ นายเชิญก่อนเลย

ตอนที่ 144 ฉันไม่ได้รีบไปเกิดใหม่ นายเชิญก่อนเลย

เสียงหอนของหมาป่าในระยะไกลดังประสานสลับกันเป็นระลอก

เจ้าเอ้อร์หลวียิ่งเห่าก็ยิ่งได้ใจ มันหรี่ตาพลางชูคอเห่าไม่ยอมหยุด

เฉินเป่าจู้ลูบหัวเอ้อร์หลวีทีหนึ่ง “พอได้แล้ว เลิกเห่าเถอะ”

เอ้อร์หลวียังคงเคลิบเคลิ้มอยู่กับตัวเองและเห่าต่อไป

เจ้าท่านทูเดินเข้าไปแล้วอ้าปากงับท้ายทอยของเอ้อร์หลวีทันที

“เอ๋ง~ เอ๋ง~”

เอ้อร์หลวีตกใจสุดขีด ร้องโหยหวนไม่หยุด

ในที่สุดมันก็เลิกหอนเสียที

หลี่เฮยหลงแบกตะกร้าที่ใส่เอ้อร์หลวีขึ้นหลัง เฉินเป่าจู้ส่งสัญญาณเรียกท่านทูกับกุ่ยกูให้ตามมา แล้วพากันเดินจากไป