กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 127 เอ้อร์หลวีก็มีอุปนิสัยเฉพาะตัวของมัน
หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น เฉินเป่าจู้คงอดไม่ได้ที่จะวางมวยกับอีกฝ่ายไปแล้ว
ในแง่การชกต่อย แม้เขาจะไม่เก่งกาจเท่าหลี่เฮยหลง แต่เขาก็ไม่เคยขลาดกลัว
ตอนที่ขอทาน เขายังกล้าเอาดาบฟันหัวตัวเองได้ แล้วจะมากลัวช่างหม่าคนเดียวรึ
เพราะเขาพบเจอคนแบบนี้มามาก จึงไม่คิดจะเปลืองแรงไปถลึงตาโมโหใส่อีกฝ่าย
อีกฝ่ายก็ไม่ได้ตั้งใจจะเอาชีวิตเอ้อร์หลวีจริง ๆ เสียหน่อย
ยุทธภพไม่ได้มีเพียงการเข่นฆ่า ทว่าเต็มไปด้วยเรื่องของน้ำใจและมารยาททางสังคม
เขาต้องหาเลี้ยงชีพในสถานีป่าไม้ซู่กวงต่อไป ไม่อยากสร้างความบาดหมางจนมองหน้ากันไม่ติดกับคนในครัว
ล่วงเกินใครก็อย่าล่วงเกินพ่อครัว
อาจารย์หม่าวางท่าทางคล้ายจะหาเรื่อง