กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 126 จากขั้วสุดหนึ่งสู่อีกขั้วสุดหนึ่ง
เฉินเป่าจู้จูงเอ้อร์หลวีไว้ ส่วนท่านทูกับกุ่ยกูไม่ได้ผูกเชือก พวกมันเดินอยู่หน้าสุดของขบวน
เอ้อร์หลวีร้อนใจจนส่งเสียงครางหงิง ๆ ไม่หยุด
มันเองก็อยากวิ่งไปข้างหน้า ทว่าไม่เข้าใจว่าทำไมเฉินเป่าจู้ถึงต้องผูกมันไว้เพียงตัวเดียว
มันหันกลับมามองเฉินเป่าจู่อยู่หลายครั้ง ส่งเสียงครางหงิง ๆ ด้วยหวังว่าเฉินเป่าจู้จะปล่อยมัน
เฉินเป่าจู้ไม่ได้ทำตามที่มันหวัง “ไม่ต้องรีบ รอเจอหมีตาบอดแล้วแกมีเรื่องให้ยุ่งแน่”
เอ้อร์หลวีหางลู่ลงด้วยความผิดหวัง ยอมให้เฉินเป่าจู้จูงเดินไปแต่โดยดี
อาจารย์หม่าเดินตามหลังเฉินเป่าจู้ ในมือถือปืนล่าสัตว์ สีหน้าเหม็นบูดเสียยิ่งกว่าก้อนหินในส้วม สายตาของเขาตวัดมองเอ้อร์หลวีเป็นพัก ๆ