ตอนที่ 118 การล่องแพซุงต้องพึ่งพา ‘ไม้พายแพ’

ตอนที่ 118 การล่องแพซุงต้องพึ่งพา ‘ไม้พายแพ’

ช่างเฉาจ้องมองเฉินเป่าจู้ตาเขม็ง ไม่ปริปากพูดอยู่พักใหญ่

เฉินเป่าจู้ “ช่างเฉา ดูคุณตื่นเต้นเข้าสิ”

ช่างเฉา “...”

ฉันตื่นเต้นงั้นเหรอ

ฉันตกใจต่างหาก!

เดิมทีเขาคิดจะขู่เฉินเป่าจู้เสียหน่อย ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายนอกจากจะไม่กลัวแล้ว ยังเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอทำงานบนแพซุงในปีนี้เองเสียอีก

ช่างเฉากัดฟันกรอดอยู่ในใจ “แกว่ายน้ำเป็นไหม”

เฉินเป่าจู้เกาหน้า “แบบไหนถึงจะเรียกว่าว่ายน้ำเป็นล่ะ”

“ว่ายน้ำ! แกเป็นหรือไม่เป็น”