กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 93 เจาะน้ำแข็งจับปลา
“หมวกหยกขาวก็ทำจากผ้ากำมะหยี่เช่นกัน ด้านบนประดับด้วยไข่มุกหลากสีถึง 1,000 เม็ด”
“กี่เม็ดนะ” เฉินเป่าจู้เบิกตากว้างทันที
“1,000 เม็ด”
“คุณพระช่วย...” เฉินเป่าจู้เดาะลิ้น “จุ๊ จุ๊” ไม่หยุด “1,000 เม็ด ผลาญสมบัติชัด ๆ”
คุณลุงคนขับรถม้าขบขันกับท่าทางของเฉินเป่าจู้ “เธอพูดถูกแล้ว ผลาญสมบัติเกินไปจริง ๆ ไม่อย่างนั้นราชสำนักของพวกเขาจะล่มสลายไปได้ยังไง”
“คุณลุง คุณชื่ออะไรเหรอ” เฉินเป่าจู้ถาม
“ฉันชื่อปาอาหยาง”
“ปาอาหยาง... ในภาษาแมนจูคงจะแปลว่าอุดมสมบูรณ์หรือเจริญรุ่งเรืองใช่ไหม” เฉินเป่าจู้ถาม
ท่านปาอาหยางหันกลับมามองอีกครั้งพลางสำรวจเฉินเป่าจู้ “ไอ้หนุ่ม เธอเรียนภาษาแมนจูกับเจินเจียมาเหรอ”