เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 92 เสื้อคลุมหยกขาวของเหล่าขุนนางชั้นสูง
เฉินเป่าจู้และหลี่เฮยหลงต่างตกตะลึงกับคำพูดของคุณลุงคนขับรถม้า
“หูยังฝึกให้ทนความหนาวจนไม่เป็นน้ำแข็งได้ด้วยเหรอ”
“ได้สิ แน่นอนอยู่แล้ว” คุณลุงพ่นควันยาสูบออกมาหนึ่งคำ “นี่นับเป็นวิชาความสามารถพิเศษอย่างหนึ่งของหัวหน้าเหยี่ยวเชียวนะ”
“แค่เพื่อฝึกทนความหนาว ถึงกับต้องเปิดหูรับลมหนาวไว้เลยเหรอ” ทั้งเฉินเป่าจู้และหลี่เฮยหลงต่างก็ไม่เข้าใจ
สภาพอากาศหนาวจัดขนาดนี้ หากเปิดหูโผล่ไว้ข้างนอก ย่อมเสี่ยงต่อการเกิดอาการบาดเจ็บจากความเย็นได้ง่ายดายจริง ๆ
“หัวหน้าเหยี่ยวที่ยอดเยี่ยมจำเป็นต้องมีหูที่ไว เพียงแค่ฟังเสียงก็สามารถแยกแยะได้ทันทีว่าเหยื่อเป็นตัวผู้หรือตัวเมีย ยามที่อากาศอบอุ่นการฟังเสียงล่าสัตว์ย่อมไม่มีปัญหา ทว่าเมื่อเข้าสู่หน้าหนาว หากสวมหมวกปิดไว้ หูก็จะไม่ไวเสียงอีก