เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 85 เหิงซาน ข่าวคราวจากบ้านเกิด
ทั้งเสวี่ยอวอกับท่านทูต่างก็พากันหยุดงานประท้วง
เสี่ยวอิงไจ่จื่อตาค้าง “อาจาง พวกเรายังล่าสัตว์ต่อได้ไหม”
จางผู้เฒ่าใหญ่ร้อนรนจนเหงื่อซึมหน้าผาก “ความผิดฉันเอง อินทรีปีนี้ฉันฝึกมันได้ไม่ดี…”
“อาจางไม่ต้องรีบร้อน วันนี้ไม่ได้ก็ช่างเถอะ”
จางผู้เฒ่าใหญ่ทอดถอนใจยาวไม่หยุด พลางเกลี้ยกล่อมอินทรีของตน พลางพึมพำบ่นกับตัวเอง “ก็ความผิดฉันที่ตอนเด็กมัวแต่ห่วงเล่น…ตอนนั้นฉันไม่ได้ตั้งใจเรียนฝึกเหยี่ยวกับพ่อให้ดี…เฮ้อ! ฉันนึกเสียใจจริง ๆ…”
ทันใดนั้นเอง ท่านทูที่หรี่ตาสัปหงกมาตลอดก็ลุกขึ้นยืน
มันสะบัดขนตามตัว เศษหิมะร่วงกราว ขนสีดำขลับเป็นมันเลื่อม
กุ่ยกูเห็นท่านทูลุกขึ้นยืน มันก็ลุกยืนตามไปด้วย
หลี่เฮยหลงใช้ข้อศอกสะกิดเฉินเป่าจู้ “รีบดูท่านทูกับอาของนายเร็ว”