กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 80 หัวหน้าฝูงสุนัขที่ก่อตัวขึ้นเอง
หลิวตงจื่อถูกเฉินเป่าจู้ใช้แขนรัดคอจนหายใจไม่ออก ขาสองข้างถีบดิ้นไปมาอยู่ด้านล่าง เส้นเลือดฝอยในลูกตาปูดโปนออกมา
“ปัง! ปัง! ปัง!”
กระสุนปืนหวีดหวิว
ไป๋จื้อหย่งและเจินเจียนำชายชาตรีแห่งหมู่บ้านอินทรีสองสามคนเปิดฉากยิงปะทะกับพวกโจร
เฉินเป่าจู้ก็อยากสู้กับพวกโจร แต่เพราะเขาอยู่ค่อนข้างใกล้พวกโจร กระสุนที่พวกไป๋จื้อหย่งยิงมาจึงยากจะรับประกันว่าจะไม่มีตาจนโดนเขาบาดเจ็บ
ดังนั้นเขาจึงได้แต่หดตัวอยู่หลังต้นไม้อย่างเจียมเนื้อเจียมตัว
จู่ ๆ ขาสองข้างของหลิวตงจื่อก็อ่อนยวบ ทรุดฮวบลงบนพื้น
เฉินเป่าจู้ชะงัก “ตงจื่อ นายเป็นอะไรไป นายตื่นสิ!”
ตอนที่เขาพูดคำนี้ แรงที่แขนกลับไม่ได้ผ่อนลงเลยแม้แต่น้อย ยังคงรัดอยู่