ตอนที่ 48 ดงหลิวหนามและหอเก็บปลา

ตอนที่ 48 ดงหลิวหนามและหอเก็บปลา

คลื่นความหนาวเหน็บในเดือนพฤศจิกายนพัดกวาดทั่วทิวเขาและริมฝั่งแม่น้ำ

รถม้าคันหนึ่งแล่นไปตามถนนดินริมแม่น้ำ ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดมุ่งหน้าไปเบื้องหน้า

เฉินเป่าจู้ขดตัว ดันหมวกหนังสัตว์ที่กดทับคิ้วขึ้นแล้วถามว่า “ยังเหลือระยะทางอีกไกลแค่ไหนกว่าจะถึงหมู่บ้านอินทรี”

“ใกล้ถึงแล้ว” เสี่ยวอิงไจ่จื่อถูกหลี่เฮยหลงกอดไว้ในอก หัวเล็ก ๆ หันมองไปมา

ร่างของพวกเขาคลุมด้วยผ้าห่มนวมเก่า ๆ ผืนหนึ่ง หัวของท่านทูและกุ่ยกูโผล่ออกมาจากปลายผ้าห่มอีกด้าน

ชัดเจนว่าท่านทูนั้นผ่านโลกมามาก มันนอนหมอบอยู่บนรถม้า มองทิวทัศน์ริมทางอย่างสบายอารมณ์

กุ่ยกูมายังสถานที่แปลกตาจึงขาดความมั่นใจอยู่บ้าง พอริมทางมีเสียงอะไรดังขึ้น มันก็ระแวดระวังหันไปมองทันที

ไป๋จื้อหย่งสอดสองมือไว้ในแขนเสื้อหนังแกะ อ้อมแขนกอดแส้ม้าเอาไว้