ตอนที่ 47 เทพธิดาเศียรอินทรี

ตอนที่ 47 เทพธิดาเศียรอินทรี

หิมะแรกของฤดูหนาว ตกโปรยปรายลงมาอย่างไร้สุ้มเสียง

ท้องฟ้าในยามเช้ายังคงเป็นสีฟ้าครามสดใส แสงตะวันส่องประกายขาวจ้า

ครั้นคล้อยหลังเที่ยงวัน ในอากาศก็พลันมีกลิ่นอายอันหนาวเหน็บแทรกซึมเข้ามา

“หิมะกำลังจะตกแล้ว” เสี่ยวอิงไจ่จื่อมองท้องฟ้าด้านนอกพลางเอ่ยกับเฉินเป่าจู้

“นายรู้ได้ยังไงว่าหิมะจะตก” เฉินเป่าจู้แหงนมองฟ้าตามบ้าง แต่เขากลับมองไม่ออกเลยสักนิด

“ลมบอกฉันน่ะ” เสี่ยวอิงไจ่จื่อหันหน้ารับลม พลางสูดจมูกฟุดฟิดอย่างแรง

กุ่ยกูก็ทำตามท่าทางของเสี่ยวอิงไจ่จื่อ มันดมฟุดฟิด จากนั้นก็จามออกมาหนึ่งครั้ง

“ใครสอนทักษะนี้ให้นาย” เฉินเป่าจู้สังเกตเห็นนานแล้วว่าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดา

เอาแค่เรื่องการแสดงออกตอนอยู่ในป่าเขานี่ก็ใช่แล้ว