ตอนที่ 14 สุนัขตัวแรกของเฉินเป่าจู้: กุ่ยกู

ตอนที่ 14 สุนัขตัวแรกของเฉินเป่าจู้: กุ่ยกู

สุนัขสามตัววิ่งเข้ามาใกล้

สุนัขหมาป่าสีเทาจำไป๋จื้อหย่งได้ชัดเจน มันกระดิกหางอย่างเป็นมิตร ก้มหัวลงดมขาของไป๋จื้อหย่ง

เจ้าสุนัขสีขาวขนยาวพะรุงพะรังที่อยู่ข้างหลังไม่กล้าเดินเข้ามา มันหยุดอยู่ในระยะไม่ใกล้ไม่ไกล นั่งยองลงกับพื้นคอยสังเกตพวกเขาทุกคน

“นี่เป็นหมาของอู๋เป้าจื่อ สุนัขหมาป่าสีเทาตัวนี้ชื่อเอ้อร์หลวี เป็นสุนัขดมกลิ่น” ไป๋จื้อหย่งแนะนำ

“ดมกลิ่นแกะรอยคืออะไรเหรอครับ” เฉินเป่าจู้ถาม

“ก็คือหมาที่ดมกลิ่นตามรอยเหยื่อได้เก่งกาจมากน่ะสิ เอ้อร์หลวีเป็นสุนัขตัวผู้ มันฉลาดมาก เรื่องจำเส้นทางไม่มีใครเทียบมันได้หรอก”

“เจ้าตัวสีขาวนั่นก็เป็นหมาของปู่อู๋เหมือนกันเหรอครับ... ทำไมผมรู้สึกว่ามันดูวังเวงพิลึก” เฉินเป่าจู้มองไปยังสุนัขสีขาวที่อยู่ไม่ไกล