เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 - สุดจะทนแล้ว
ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน ถังเฉินสะบัดชายเสื้อสีขาวให้ปลิวไสว เดินตามหลังถังเสวียนไปติดๆ
เมื่อเดินออกมาจากสถาบันยุทธ์ สองพ่อลูกเดินไปตามทางเดินเล็กๆ โดยไม่พูดอะไรกันเลย
จู่ๆ ถังเสวียนก็หันกลับมา เอามือหนาจับบ่าทั้งสองข้างของถังเฉินไว้
บนใบหน้าของถังเสวียนเผยให้เห็นความตื่นเต้นและดีใจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกภูมิใจในตัวถังเฉินอย่างสุดซึ้ง
"เฉินเอ๋อร์ ลูกปิดบังพ่อกับแม่มานานเลยนะ!"
ถังเฉินประสานมือคารวะ ตอบว่า "ลูกไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังเสด็จพ่อกับเสด็จแม่หรอกพ่ะย่ะค่ะ ทุกอย่างมันเป็นเพราะสถานการณ์บังคับ"
"ฮ่าๆๆ..." ถังเสวียนหัวเราะลั่น มองฟ้าแล้วพูดว่า "พ่อไม่โกรธหรอก รีบบอกพ่อมาสิ ลูกเริ่มศึกษาอักขระวิญญาณตอนไหน แล้วเริ่มฝึกยุทธ์ตอนไหน?"