เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13 - ไม่ร้องก็แล้วไป ถ้าร้องต้องให้โลกตะลึง!
สิ้นเสียงคำพูดของถังเฉิน รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าของพวกที่กำลังสะใจก็แข็งค้างไปทันที
อักขระวิญญาณ เป็นแค่จุดอ่อนที่สุดของเขางั้นเหรอ?
นี่มันจะขี้โม้เกินไปแล้ว! ใครๆ ก็รู้ว่าตั้งแต่ต้นจนจบ ถังเฉินใช้แค่พลังจากอักขระวิญญาณเท่านั้น ยังไม่เคยใช้พลังยุทธ์จริงๆ เลยสักครั้ง
สู้ด้วยอักขระวิญญาณไม่ได้แล้ว ยังกล้ามาคุยโตโอ้อวดขนาดนี้อีก ไม่อายบ้างเลยหรือไง?
ไม่มีใครเชื่อคำพูดนี้เลยสักคน
ฝึกทั้งอักขระวิญญาณ ทั้งพลังยุทธ์เนี่ยนะ? เป็นไปไม่ได้หรอก!
การที่ถังเฉินแอบซุ่มฝึกจนสร้างอักขระกระทิงเถื่อนขั้น 2 ได้ ก็ถือว่ามีพรสวรรค์ล้ำเลิศมากแล้ว นับประสาอะไรกับการฝึกยุทธ์อีก
ในอาณาจักรต้าถัง ไม่มีใครสามารถฝึกทั้งสองสายควบคู่กันไปได้จนเก่งกาจทั้งคู่ แม้แต่ท่านแม่ทัพเว่ยชิง ก็ยังเน้นฝึกยุทธ์เป็นหลัก แล้วใช้อักขระวิญญาณเป็นแค่ตัวเสริมเท่านั้น
"องค์ชายคุยโวเกินไปแล้ว ไม่กลัวลิ้นไก่สั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ?" เว่ยหมิงเยาะเย้ย