เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 151 ปัญหาการดำรงชีพของทหารปลดประจำการ
กว่าหงหลิงจะนำขนมกลับมาจากนอกวัง เวลาก็ล่วงเลยไปหนึ่งชั่วยามแล้ว
ทุกคนเมื่อได้รับขนมต่างก็พากันจากไปด้วยความเบิกบานใจ
ต้วนอวี้กุ้ยไท่เฟยประทับอยู่หน้ากระจกแต่งหน้า นางกำนัลหวีผมกำลังปักปิ่นลงบนมวยผมของพระนาง
“พระนางเพคะ ท่านไม่ได้ทรงเห็นท่าทางดีใจของพวกนาง ถึงขนมของพวกเราจะอร่อยเพียงใด ก็มิต้องเกินจริงถึงเพียงนั้นกระมังเพคะ” ชุ่ยอวี้ยืนกล่าวอยู่ด้านข้าง
“พวกนางมีหรือจะขาดแคลนของกิน ต่อให้เป็นนางสนมขั้นต่ำ ไทเฮาก็ไม่เคยตัดทอนสิ่งใดของพวกนาง
พวกนางเพียงแค่อยู่ในวังนี้จนเบื่อหน่ายแล้ว กว่าจะมีของแปลกใหม่จากนอกวังเข้ามาสักชิ้น
ก็แค่มาร่วมสนุกกันเท่านั้นเอง” ต้วนอวี้กุ้ยไท่เฟยเอ่ยทำลายความกระจ่างในคำเดียว
นับแต่นั้นเป็นต้นมา สามวันดีสี่วันไข้หงหลิงก็ต้องออกนอกวังไปช่วยพวกนางรับซื้อขนมแทน