เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 152 จวนโหวไม่ควรโดดเด่นเกินไป
ฝ่าบาทจึงตรัสขึ้นอีกคราว่า “เฉกเช่นเฉินอู่ที่ร่างกายสมบูรณ์ดีเช่นนี้ พอกลับถึงบ้านเกิดเมืองนอนยังถูกคนในครอบครัวรังเกียจเดียดฉันท์
เจิ้นนึกภาพไม่ออกจริง ๆ ว่า เหล่าทหารปลดประจำการที่ต้องพิการตลอดชีวิตเหล่านั้น หลังจากกลับบ้านไปแล้วจะมีชีวิตความเป็นอยู่อย่างไร”
เสนาบดีกรมคลังเห็นฮ่องเต้ตรัสเช่นนี้ จึงรีบกราบทูลว่า “ฝ่าบาท ในรัชสมัยอดีตจักรพรรดิ คลังสมบัติชาติมิได้มั่งคั่งมาโดยตลอดพ่ะย่ะค่ะ
บัดนี้คลังสมบัติชาติมีรายรับจากถ่านอัดรังผึ้ง ประกอบกับตั้งแต่การทำเหมืองไปจนถึงการผลิตถ่าน จากนั้นจึงขนส่งไปยังสถานที่ต่าง ๆ ล้วนจำเป็นต้องใช้ผู้คนจำนวนมากพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมเห็นว่า เรื่องเหล่านี้ล้วนสามารถหาทหารผ่านศึกที่ปลดประจำการแล้วมาทำได้พ่ะย่ะค่ะ เช่นนี้ไม่เพียงแก้ไขปัญหาการดำรงชีพของพวกเขาได้ ซ้ำยังแก้ไขปัญหาที่เราต้องการคนจำนวนมากได้อีกด้วยพ่ะย่ะค่ะ”