ตอนที่ 150 ค้าขายเข้ามาถึงในวัง

ตอนที่ 150 ค้าขายเข้ามาถึงในวัง

ไทเฮาให้คนในวังไปนำจานกระเบื้องเคลือบมา แล้วแบ่งขนมให้ทุกคนคนละหนึ่งก้อน พวกนางกินจนแทบจะมีน้ำตาคลอเบ้า

“อร่อยเกินไปแล้วใช่หรือไม่ พวกเราเองก็อยากออกไปเดินเที่ยวนอกวังเหลือเกิน! น่าเสียดายที่พวกเราไม่มีลูก ไม่อาจติดตามเด็กออกไปนอกวังได้ ต่อให้มีองค์หญิงสักคน รอจนองค์หญิงเติบใหญ่ก็ยังสามารถติดตามออกไปอยู่นอกวังได้แท้ ๆ”

ต้วนอวี้กุ้ยไท่เฟยเกิดความรู้สึกเวทนาสงสารขึ้นมาอย่างหาได้ยาก

พระสนมเหล่านี้ยังเยาว์วัยกันทั้งสิ้น อยู่ในวัยที่งดงามดั่งมวลบุปผา ทว่านับแต่ช่วงเวลาที่ก้าวเข้าสู่วังหลวง ชั่วชีวิตนี้ก็ทำได้เพียงแก่ชราจนตายอยู่ในวังเท่านั้น

นางมองดูพวกนาง แล้วก็มองดูไทเฮา

ไทเฮาเองก็โปรดปรานขนมเหล่านี้เช่นกัน หวานละมุนไม่เลี่ยน หอมกลิ่นนมฟุ้ง นุ่มหนึบลื่นละมุน ทานคู่กับน้ำชาเข้ากันพอดิบพอดี

“ไทเฮาชอบขนมนี้หรือไม่เพคะ”