กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 209 อย่าดึง ฉันช่วยเธอเอง
บรรยากาศกลับมาเงียบลงอีกครั้ง ซ่งเป่าจูรู้สึกได้ว่าใบหน้าของตัวเองกำลังร้อนผ่าว ทำให้เธอหงุดหงิดอยู่เล็กน้อย เธออายุสี่สิบแปดแล้ว แม้ความจริงเธอจะมีอายุเพียงสามสิบสาม แต่ร่างกายนี้ก็อายุสี่สิบแปดจริง ๆ! เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามกู้สถานการณ์กลับคืนมา “นายเพิ่งเจอฉันกี่ครั้งเอง? ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นคนแบบไหน ก็พูดแบบนี้ออกมาแล้ว”
ฉีจาวรุ่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบอย่างจริงจัง “เจอมาแล้วห้าครั้ง ครั้งแรกก่อนออกไปทำภารกิจ ครั้งที่สองที่ร้านอาหารชาฮ่องกง ครั้งที่สี่ เซี่ยเซี่ยลากคุณออกจากคฤหาสน์ ตอนนั้นคุณเสียการทรงตัวล้มเข้ามาในอ้อมแขนผม คืนนั้นผมนอนไม่หลับ”