กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 210 จุดที่พวกเขาอยู่ห่างจากชายแดนอย่างน้อย 160 กิโลเมตร
ซ่งเป่าจูกลอกตา ก่อนหันไปถลึงมองฉีจาวรุ่ยด้วยสายตาหนึ่งครั้ง ความรังเกียจในน้ำเสียงไม่คิดปิดบังแม้แต่น้อย “ฉีจาวรุ่ย คุณรู้ไหมว่าตอนนี้คุณมีนิสัยเหมือนหลานสาวของคุณไม่มีผิด ติดคนจนทำเอาหนังศีรษะชาวาบไปหมดแล้ว”
เธอออกแรงกระชากข้อมือ แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับไม่ขยับแม้แต่น้อย เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความจนใจราวกับกำลังรับมือกับเด็กซุกซน “คุณเป็นผู้ชายตัวโตแท้ ๆ ทำไมพอออดอ้อนขึ้นมาถึงรับมือยากกว่าเซี่ยเซี่ยอีก ฉันจะไปไหนได้ แน่นอนว่าต้องไปจัดการเรื่องลงพื้นที่สิ ปล่อยมือฉันเดี๋ยวนี้”