กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 114 มาเปิดโปงกันเองเถอะ
หลินจือเซี่ยกะพริบตา ภาพต่าง ๆ เริ่มฉายย้อนกลับในหัวราวกับกำลังดูหนัง
ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ที่บ้านมีข้าวสารขาว แป้งขาว แตงกวา มะเขือเทศ และของอื่น ๆ เพิ่มขึ้นมา เขาก็ไม่เคยถามอะไรเลย ส่วนตอนที่เธอหิ้วไก่ เป็ด ห่าน เนื้อวัว และเนื้อแกะกลับมา เขาแค่บีบแก้มเธอแล้วพูดว่า “เซี่ยเซี่ยบ้านฉันเก่งจริง ๆ” ยังมีครั้งเมื่อครึ่งเดือนก่อนที่เธอออกไปส่งเสบียงตอนกลางดึก พอกลับมาเธอก็มุดเข้าไปในอ้อมแขนของเขา แถมยังเอามือเย็นเฉียบแนบลงบนเอวของเขา เขาไม่เพียงไม่ผลักเธอออก กลับกอดเธอแน่นกว่าเดิมเสียอีก นี่มันผิดปกติชัด ๆ
จริงสิ ยังมีรอยยิ้มมีเลศนัยในดวงตาของเขาตอนคืนนั้นที่เธอชม “ผู้รักชาติ” ด้วย…
รอยยิ้มนั่นเขียนไว้ชัดเจนว่า “ฉันมองออกหมดแล้ว แต่จะร่วมมือเล่นละครกับเธอ”