ตอนที่ 113 ฉันไม่รังเกียจเธอ

ตอนที่ 113 ฉันไม่รังเกียจเธอ

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากเผิงจ้านชิงไปส่งหลินจือเซี่ยที่ทำงานแล้ว เขาก็เลี้ยวเข้าไปในบ้านตระกูลฉีทันที

ภายในห้องหนังสือ ปู่กับหลานนั่งประจันหน้ากันอยู่ กิ่งไม้แห้งนอกหน้าต่างถูกลมเหนือพัดจนส่งเสียงกร๊อบ ๆ

เผิงจ้านชิงเล่าเหตุการณ์เมื่อคืนอย่างละเอียดตั้งแต่ต้นจนจบ ทั้งคำบ่นของหลินจือเซี่ย ความลังเลของเธอ รอยยิ้มเล็ก ๆ ที่มุมปากซึ่งตอนออกจากบ้านเธอพยายามกลั้นไว้ไม่อยู่ และมือเท้าที่เย็นเฉียบตอนกลับมา

หลังฟังจบ ฉีหย่วนซานยังไม่รีบแสดงความคิดเห็น เขายกถ้วยชาขึ้นจิบก่อน ผ่านไปครู่ใหญ่จึงค่อย ๆ ส่งเสียง “อืม” ออกมา มุมปากยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว “ยัยหนูนี่ มีบุคลิกไม่เบาเลย”

เผิงจ้านชิงเงียบไปครู่หนึ่ง เขามองคุณปู่ของภรรยาแล้วพูดเสียงต่ำ “คุณปู่ มีเรื่องหนึ่งที่ยืนยันได้”