กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 91 เสียใจ? ฉันจะเสียใจทำไม?
ขณะที่แม่สามีกับลูกสะใภ้กำลังคุยกัน จู่ ๆ ประตูห้องเก็บเอกสารก็ถูกเคาะจากด้านนอกสองครั้ง
“ผู้อำนวยการซ่ง? ผู้อำนวยการซ่งอยู่ไหม?”
ซ่งเป่าจูหยุดร้องไห้ทันที เธอใช้หลังมือเช็ดหน้าอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าเช็ดจมูก กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงห้าวินาที เธอส่งสายตาให้หลินจือเซี่ยแล้วพูดเสียงเบา “นั่งอยู่เฉย ๆ”
จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นจัดปกเสื้อ สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเปลี่ยนเข้าสู่โหมด “ผู้อำนวยการซ่ง” ภายในหนึ่งวินาที ก่อนเดินไปเปิดประตูแง้มไว้