เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 90 ประวัติเลือดน้ำตาของผู้ข้ามภพ
ทันทีที่ทั้งสองจับมือกัน น้ำตาของซ่งเป่าจูก็ไหลออกมา
“ดอกหม่าหลานบาน?”
“ยี่สิบเอ็ด”
“สองแปดสองห้าหก”
“สองแปดสองห้าเจ็ด…”
“คนบ้านเดียวกัน!” ซ่งเป่าจูคว้ามือหลินจือเซี่ยไว้แน่น “คนบ้านเดียวกันจริง ๆ —”
“อืม” หลินจือเซี่ยพยักหน้าแรง ๆ ขอบตาพลอยแดงตามไปด้วย
จากนั้นซ่งเป่าจูก็ร้องไห้โฮออกมา
นั่นไม่ใช่การร้องไห้เงียบ ๆ แต่เป็นการร้องไห้โฮจนหายใจแทบไม่ทัน ทั้งร้องไห้ทั้งตบหลังหลินจือเซี่ย ตบแต่ละครั้งหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนเกือบทำให้นางบาดเจ็บภายใน “คนบ้านเดียวกันเอ๊ย—ในที่สุดฉันก็ได้เจอคนเป็น ๆ แล้ว—ฉันมาอยู่ที่นี่เกือบสิบห้าปีแล้ว—เธอรู้ไหมว่าหลายปีมานี้ฉันใช้ชีวิตมาอย่างไร—เด็กสาวอายุสิบเจ็ดอย่างฉัน—ตื่นขึ้นมาก็กลายเป็นหมอทหารวัยสามสิบสอง—แถมยังมีสามีมีลูกอีก—เธอรู้ไหมว่าฉันมีบาดแผลทางใจแค่ไหนตอนนั้น—”