กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 92 คำพูดของคุณนี่... มีกลิ่นอายเลียนแบบอยู่นิด ๆ
ทั้งสองเดินไปตามถนนอย่างช้า ๆ แสงแดดอุ่นส่องลงบนร่างกาย ตลอดสิบห้าปีที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่ซ่งเป่าจูรู้สึกว่าถนนสายนี้ซึ่งเธอเดินผ่านมานับหมื่นครั้ง วันนี้กลับแตกต่างเป็นพิเศษ เธอแอบหันไปมองหลินจือเซี่ย ในที่สุดเธอก็ไม่ได้อยู่เพียงลำพังในต่างถิ่นอีกต่อไป
“จือเซี่ย เธอจะย้ายมาอยู่กับฉันไหม?”
หลินจือเซี่ยชะงักฝีเท้า “หา?”
“ฉันถามว่าเธอจะย้ายมาอยู่กับฉันไหม” ซ่งเป่าจูย้ำอย่างจริงจัง “จ้านชิงอยู่กองทัพตลอดทั้งปี เธออยู่คนเดียวที่ตระกูลเผิงคงไม่สะดวกใจ ห้องพักของฉันแม้จะเป็นห้องเดี่ยว ลานบ้านก็เล็ก แต่ฉัน—”