เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 89 ไม่ได้ไปแสดงความกตัญญูต่อแม่สามีแท้ ๆ ของตัวเองมานานแล้ว
ผลการสัมภาษณ์จะประกาศในอีกสองวัน
ในช่วงสองวันนี้หลินจือเซี่ยก็ไม่ได้ว่างเลย ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากว่าง แต่บนโต๊ะสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ในบ้านไม้กลับมีหนังสือเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นอีกครั้ง ปกสีขาวตัวอักษรสีดำ บนปกมีเพียงสองคำว่า 《ความเสียดาย》
หลินจือเซี่ยหยิบขึ้นมาเปิดดู พอเห็นเท่านั้นก็ถึงกับอุทานในใจ เพราะตัวเอกไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นฉีหย่วนซานนั่นเอง หนังสือเล่าถึงชีวิตของเขา รวมถึงความเสียดายตลอดชีวิตระหว่างเขากับคู่ชีวิต หลินจือเซี่ยใช้เวลาถึงสองวันเต็มกว่าจะอ่านจบ ไม่ใช่เพราะหนังสือหนา แต่เพราะเธอร้องไห้จนไม่สามารถอ่านได้ตามปกติ
บางครั้งเธอก็ร้องไห้เงียบ ๆ น้ำตาหยดแหมะ ๆ ลงบนหน้าหนังสือ บางครั้งก็กัดริมฝีปาก ร้องไห้อัดอั้นอยู่ในลำคอ ไหล่สั่นสะท้านราวกับได้รับความไม่เป็นธรรมครั้งใหญ่ หลิวหงเยี่ยนเดินผ่านมาถึงสองครั้งและถามว่า “พี่สะใภ้ไม่เป็นอะไรใช่ไหม” เธอทำได้เพียงพูดด้วยจมูกแดง ๆ ว่า “แสงแดดแสบตาเกินไป” กับ “ทรายเข้าตา”