กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 10 ความสง่างามก็คงไม่ค่อยสง่างามเท่าไหร่แล้ว
"โลงศพ" นั่นกลับมาอีกแล้ว
บนดาดฟ้าท้ายเรือไร้มาตุภูมิ ดันแคนมองกล่องไม้วิจิตรตระการตาที่วางนิ่งอยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ หยดน้ำจากขอบกล่องไม้หยดลงข้างเท้าเขาทีละหยด ยืนยันว่าความทรงจำก่อนหน้านี้ที่เขาโยนกล่องไม้ทิ้งลงทะเลนั้นไม่ใช่เรื่องโกหก และยืนยันว่าก่อนหน้านี้สิ่งนี้ได้ลอยเค้งคว้างอยู่ในทะเลจริงๆ
สถานการณ์ที่แปลกประหลาดเช่นนี้มากพอที่จะทำให้คนรู้สึกหนาวสั่นในใจ ทว่าไม่รู้ทำไมอารมณ์ของดันแคนในตอนนี้กลับสงบเยือกเย็นยิ่งกว่าที่เขาคาดคิดไว้เสียอีก
บางทีอาจเป็นเพราะเขาอยู่บนเรือผีสิงที่แสนจะแปลกประหลาดลำนี้อยู่แล้ว หรืออาจเป็นเพราะเพิ่งผ่านประสบการณ์สุดระทึกอย่าง "การดริฟต์ในแดนวิญญาณ" และอุบัติเหตุเรือชนกันมาหมาดๆ หรืออาจเป็นเพราะเขาต้องรับมือกับหัวแพะที่แปลกประหลาดพอกันมาหลายวัน ดันแคนจึงดูเหมือนจะมีภูมิคุ้มกันต่อปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติอันพิลึกพิลั่นของโลกใบนี้ไปแล้วระดับหนึ่ง