ตอนที่ 11 อลิซ

ตอนที่ 11 อลิซ

ดันแคนรู้สึกว่าตนเองคงไม่มีทางลืมภาพนี้ไปตลอดชีวิต บนมหาสมุทรไร้ขอบเขตอันแสนอันตรายและแปลกประหลาด โลงศพอันวิจิตรงดงามลอยล่องไปตามเกลียวคลื่น ในขณะที่ตุ๊กตาโกธิกซึ่งถูกขับเคลื่อนด้วยพลังเร้นลับยืนอยู่ภายในโลงศพ สองมือโอบอุ้มฝาโลงขนาดมหึมาฝ่าคลื่นลมมุ่งหน้ามา...

แถมดูเหมือนว่าเธอจะไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่

ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนเรื่องนี้ก็ดูพิลึกพิลั่นเกินไปเสียจนดันแคนไม่รู้ว่าควรจะตกใจที่ตุ๊กตาต้องสาปตัวนั้นสามารถขยับเขยื้อนได้จริง หรือควรจะตื่นตะลึงกับท่าทีอันดุดันประหนึ่งพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินตอนที่เธอแกว่งฝาโลงดี เขารู้สึกเพียงว่าภาพตรงหน้าช่างขัดแย้งกับสิ่งที่จินตนาการไว้ในตอนแรกอย่างสิ้นเชิง เขาเคยจินตนาการไว้หลายต่อหลายครั้งว่าอีกฝ่ายจะกลับขึ้นมาบนเรือได้อย่างไร แต่ไม่เคยคิดเลยว่า... จะเป็นภาพเช่นนี้

และในช่วงเวลาสั้นๆ ที่ดันแคนกำลังเหม่อลอย ตุ๊กตาตัวนั้นก็เข้ามาใกล้บริเวณท้ายเรือไร้มาตุภูมิแล้ว