กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อาชากลืนดารา
ตอนที่ 9 จากไปแล้วหวนคืน หวนคืนมาอีกครา
แสงแดดช่างสว่างจ้า
หากวัตถุเรืองแสงที่ลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้าคือดวงอาทิตย์จริงๆ ล่ะก็ เช่นนั้น 'แสงแดด' ของมัน...ก็สว่างจ้ามากจริงๆ
ดันแคนไม่รู้ว่าตนเองจ้องมองท้องฟ้ามานานเท่าใดแล้ว จนกระทั่งดวงตาเริ่มปวดเมื่อยจนทนไม่ไหว ในที่สุดเขาก็ละสายตาจากมวลเมฆ ทว่ารูปลักษณ์ของ 'ดวงอาทิตย์' ดวงนั้นยังคงประทับลึกอยู่ในจอประสาทตาและห้วงคำนึง แม้จะหลับตาลง เขาก็ยังสามารถจดจำภาพของมันได้อย่างชัดเจน ทรงกลมที่แผ่แสงสีทองจางๆ กระแสแสงที่บิดเบี้ยวและแตกฉานล้อมรอบทรงกลมนั้น ตลอดจนโครงสร้างวงแหวนซ้อนทับกันที่หมุนวนอยู่รอบทรงกลมอย่างเงียบงัน
ดวงอาทิตย์ไม่ได้เป็นแบบนี้ ดวงอาทิตย์ไม่ควรเป็นแบบนี้ ในโลกที่เขาคุ้นเคย ต่อให้ไปอยู่ใต้ผืนฟ้าของดาวเคราะห์ดวงอื่น ดาวฤกษ์ที่ลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้าก็ไม่มีทางมีรูปลักษณ์เช่นนี้
แต่ตอนนี้เขาจำต้องยอมรับความจริงแล้ว
เขาอยู่ในต่างแดน เป็นต่างแดนที่ห่างไกลยิ่งกว่าที่จินตนาการไว้
แม้กระทั่งดวงอาทิตย์ ก็ยังกลายเป็นรูปลักษณ์ที่เขาไม่อาจทำความเข้าใจได้
ดันแคนหันขวับกลับไปโดยสัญชาตญาณ มองไปยังบานประตูด้านหน้าห้องกัปตัน