กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 84 สีฟ้าครามรอสายฝน
“กวาดเรียบในวงการเพลงจีนโบราณเลยหรือ เรื่องจริงหรือเนี่ย”
ฝูหรงถามออกมาด้วยความไม่ค่อยอยากจะเชื่อนัก
หากเป็นเมื่อก่อนถ้าเวิ่นเฟิงพูดประโยคนี้ออกมา เธอจะเชื่ออย่างไม่มีเงื่อนไขแน่นอน แต่ตอนนี้เมื่อรู้แล้วว่าซูเฉินคือเวิ่นเฟิง ฝูหรงก็เริ่มหวั่นไหวขึ้นมาบ้าง
ถึงอย่างไรซูเฉินก็อายุแค่ยี่สิบต้น ๆ ต่อให้เป็นอสูรร้ายแค่ไหน ก็ไม่น่าจะรอบด้านขนาดนี้ ต่อให้เพลงรักจะใช้ได้ก็เถอะ แต่เพลงจีนโบราณยังทำได้ดีขนาดนี้ มันก็เกินไปหน่อยแล้ว
ทว่าหลังจากได้ฟัง 《สายลมบูรพาพังทลาย》 เพลงก่อนหน้านี้ ใจของฝูหรงก็วางลงได้บ้างแล้ว ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่ขอให้ระดับของเพลงที่ซูเฉินมอบให้จงอวี่ซีเทียบเท่ากับ 《สายลมบูรพาพังทลาย》 เธอก็สบายใจแล้ว