Chapter 0085

ตอนที่ 85 บทเพลงนี้มีพิษร้าย

“บทเพลงนี้ไพเราะมากจริง ๆ ถึงฉันจะไม่เคยไปเจียงหนาน แต่เพียงแค่ได้ฟังเพลงนี้ ภาพสะพานน้อยข้ามลำธาร สายฝนตกกระทบใบกล้วยพัด และภาพเจียงหนานในยามฝนพรำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าฉันแล้ว ซูเฉิน... ไม่สิ ต้องเรียกว่าเทพเวิ่นเฟิง ถึงจะถูก คุณมันเป็นอัจฉริยะชัด ๆ”

หลังจากฝูหรงได้สติ เธอมองซูเฉินด้วยดวงตาที่เป็นประกาย วินาทีนี้ความกังวลใจทั้งหมดที่มีก่อนหน้านี้ได้มลายหายไปสิ้น

เดิมทีเธอคิดว่าผลงานที่ซูเฉินหยิบออกมาคงอยู่ในระดับเดียวกับเพลง ‘สายลมบูรพาพังทลาย’ แต่คาดไม่ถึงว่าคุณภาพของเพลง ‘เครื่องลายครามคราม’ นี้จะสูงส่งถึงเพียงนี้