กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 83 ฝูหรงระบบค้างแล้ว
วันถัดมา ที่ฝ่ายประพันธ์เพลง
เหล่าหวังทำหน้ามุ่ยเป็นระยะ เขามักจะแผดเสียงตะโกนออกมาเป็นครั้งคราว
“เจ้าเด็กเหลือขอซูเฉิน ฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่”
เมื่อเห็นเหล่าหวังอยู่ในสภาพเช่นนี้ ทุกคนต่างอดรู้สึกสงสัยไม่ได้
“เอ๊ะ เมื่อวานเหล่าหวังยังทำตัวนอบน้อมกับซูเฉิน เรียกพี่คำเรียกพี่คำอยู่เลยไม่ใช่เหรอ ทำไมวันนี้ถึงเปลี่ยนไปได้ล่ะ?”
“ใครจะไปรู้ล่ะ คนอย่างเหล่าหวัง คาดเดาไม่ได้หรอก คาดเดาไม่ได้หรอก”
เมื่อได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคน เหล่าหวังแทบจะกระอักเลือดออกมา เมื่อนึกถึงการกระทำที่ใจป้ำของตนเมื่อวาน เขาก็อยากจะตบหน้าตัวเองสักสองฉาด
“ให้ตายเถอะ ฉันเซียนสุราที่ดื่มพันจอกไม่เมาผู้สง่างาม ทำไมดันเมาหัวราน้ำไปได้นะ?”