กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 82 อย่ามาแย่งฉัน
“คุณพูดว่าอะไรนะ”
ทันทีที่ได้ยินคำพูดของซูเฉิน เหล่าหวังก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ จากนั้นพึมพำถึงสิ่งที่ซูเฉินเพิ่งพูดไปเมื่อครู่นี้
“ความเป็นชาติคือความเป็นสากล ความเป็นชาติคือความเป็นสากล”
“ใช่แล้ว หัวของฉันทำไมถึงนึกไม่ออกนะ โลกใบนี้เกิดจากการรวมตัวกันของกลุ่มชาติพันธุ์ที่แตกต่างกัน หรือแม้กระทั่งเผ่าพันธุ์ที่หลากหลาย หากปราศจากความเป็นชาติแล้ว โลกจะมีอยู่ได้อย่างไร”
“ซูเฉิน ขอบคุณนะ”
ประโยคนี้ เหล่าหวังพูดออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ความคิดของเขาถูกพันธนาการอยู่กับกรอบที่ว่าเพลงชาติพันธุ์เป็นเพียงแนวเพลงเฉพาะกลุ่มเท่านั้น
จนกระทั่งวันนี้ คำพูดของซูเฉินปลุกเขาให้ตื่นขึ้นทันที
เพลงชาติพันธุ์เป็นแนวเฉพาะกลุ่มจริงหรือ?