Chapter 0034

ตอนที่ 34 ความเงียบสงัดแห่งฟากฟ้ายามราตรี

พูดจบ จางเฟิงก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้ววางมือลงบนแป้นเปียโนอย่างแผ่วเบา

จากนั้นเขาก็หันไปมองซูเฉินแวบหนึ่ง ในแววตาเต็มไปด้วยความท้าทาย

ตามด้วยนิ้วที่ขยับเขยื้อนอย่างคล่องแคล่วบนแป้นเปียโน เพียงชั่วพริบตา เขาก็เริ่มโชว์ทักษะการบรรเลงที่รวดเร็วฉับไว

ท่วงทำนองที่เร้าใจอยู่แล้วเมื่อผสานเข้ากับความเร็วปานสายฟ้า

ในชั่วขณะนั้น ใบหน้าของผู้คนที่อยู่รอบข้างต่างก็เผยสีหน้าตกตะลึงออกมา

และเมื่อการบรรเลงดำเนินไป ความเร็วของจางเฟิงก็ยิ่งทวีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

ผู้คนส่วนใหญ่ที่อยู่แถวนั้นไม่เคยเห็นเหตุการณ์สดเช่นนี้มาก่อน ต่างตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ

ยิ่งไปกว่านั้น บางคนกลั้นหายใจตั้งแต่ต้น จนเวลาผ่านไปเนิ่นนานจึงค่อยหอบหายใจออกมาอย่างแรง