เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 33 ขอแสดงฝีมือ
เมื่อได้ยินว่าซูเฉินตอบรับคำท้าประชันเปียโน ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็เผยสีหน้าตกตะลึงออกมา แม้แต่จงอวี่ซีและจางเมิ่งหานต่างก็เผยสีหน้าวิตกกังวล
หลังจากตกตะลึงชั่วครู่ มุมปากของจางเฟิงก็ยกขึ้น เผยรอยยิ้มอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า
“หึหึ กล้ามาท้าประชันเปียโนกับฉัน ดีมาก เจ้าเด็กเหลือขอ ฉันไม่รู้จะพูดว่านายมีความกล้า หรือจะพูดว่านายไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำดี”
“ได้ ในเมื่อรับคำท้าแล้ว งั้นตอนนี้เราไปที่ห้องซ้อมดนตรีส่วนตัวของฉัน แล้วตัดสินแพ้ชนะกันเลย”
“ไม่ได้”
ในจังหวะนั้นเอง ซูเฉินกลับเปลี่ยนคำพูดกะทันหัน
เมื่อได้ยินดังนั้น จงอวี่ซีและจางเมิ่งหานต่างก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ฝีมือเปียโนของจางเฟิงในหมู่นักศึกษาของวิทยาลัยศิลปะเตียนอี้ถือเป็นอันดับต้นๆ ซึ่งเขามีสิทธิ์ที่จะเย่อหยิ่งได้จริงๆ