กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 32 ชอบที่เขาฝีมือดี
โรงอาหารนักศึกษาสถาบันศิลปะเตียนซี
จงอวี่ซีพาทั้งสองคนขึ้นไปที่ชั้นสามทันที
โรงอาหารแห่งนี้มีความพิเศษอยู่บ้าง ชั้นหนึ่งและชั้นสองเป็นเพียงโรงอาหารทั่วไป
ส่วนชั้นสามนั้นไม่ได้แตกต่างจากภัตตาคารข้างนอกเลย
ทว่าก็เหมือนกับข้างนอก ราคาของชั้นสามนั้นสูงกว่าชั้นหนึ่งและชั้นสองหลายเท่าตัว
ดังนั้นครอบครัวทั่วไปจึงแทบไม่มีใครขึ้นมากินข้าวที่ชั้นสาม
จางเมิ่งหานและซูเฉินต่างจัดอยู่ในประเภทที่ครอบครัวฐานะธรรมดา ดังนั้นตั้งแต่เข้าเรียนมาจนถึงตอนนี้ ทั้งคู่จึงไม่เคยมาที่ชั้นสามเลย
ยามนี้ที่เดินขึ้นมาบนชั้นสาม แววตาของจางเมิ่งหานก็เปล่งประกายเจิดจ้า แม้ว่าตอนนี้เธอจะโด่งดังแล้ว แต่ก็ยังไม่กล้าบุ่มบ่ามมุ่งหน้าไปยังชั้นที่เป็นดั่งความฝันนี้ง่าย ๆ